sakhi! jo - Metrical Poem | RekhtaGujarati

[વિયોગિની]

સખિ! એ ઉદધિ તણે ઉરે

નભથી કૌમુદી કેવી નીતરે!

દધિ એ ઊછળી પળે પળે

છબી ધારે ઉરને દલે દલે!

ઊઘડે જવ ફુલ્લ પૂર્ણિમા

કરી કલ્લોલ ઊંચા ગિરિ સમા

દધિ ધૂર્જટિ જેમ નર્તતો,

ઉર એ કૌમુદીને સમપતો!

જગમાં પણ કોઈને કદી

ન મળે એકલી શુભ્ર કૌમુદી;

અજવાળું પીધેલ ભાજને

ભરી અધારું પીવાનું છે જને!

પણ કૌમુદી લુપ્ત થૈ જતાં,

ઘન અંધાર ઉરેય વ્યાપતાં;

દધિને ગત પર્વ સાંભર્યે,

ભરતી પાછી અમાસની ચડે!

સખિ! એમ કદી કદી મને

મુજ આ કૌમુદી – અસ્ત જીવને

ઉર આવતી ઊર્મિ ઊછળી,

બનતી સાર્થક તું ભણી ઢળી!

સ્રોત

  • પુસ્તક : ગુજરાતી ઊર્મિકાવ્યો (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 54)
  • સંપાદક : જયન્ત પાઠક, રમણલાલ પાઠક
  • પ્રકાશક : આદર્શ પ્રકાશન
  • વર્ષ : 1983