Paheli - Metrical Poem | RekhtaGujarati

એ જ્યાં મળી, ત્યાં હું ફરી જઈશ,

અને વળી પ્રશ્ન ફરી કરીશ,

એ ડાળની હેઠળ જ્યાં મળેલ,

તે ડાળને –

એ ડાળનાં હા પ્રતિ પર્ણ પર્ણને :

કહો હવાં એ ક્યહીં ભૂતલે આ?

આવી અહીં ભૂતલ એ ભમંતી :

નિર્માયલી એ ક્ષણ પે મળી ગઈ :

ને સાર શું જીવનનો બની રહી.

એ આવી જેવી – ગઈ તેમ તેવી,

આવ્યા-ગયાનો અફસોસ ના કંઈ.

પરંતુ આ કેમ : સહુ હોશ લૈ ગઈ.

ને પૂછું – જે તે પળમાં કહી ગઈ.

ક્હેવા સમું આ જગમાં હતું જ જે.

જોવા સમું આ જગમાં હતું જ જે.

થૈ સાર તેનો, મુખ પે મઢી તે

ખડી રહી : 'આ હું રહી' વદંતી.

રાચે ભલે સૌ રચી કિંવદંતી :

'શો આદમી આ' – પણ આ કથા તો

જૂની, હવા — આદમના દિનોની :

મને મળ્યું જ્ઞાન તણું મહાફળ,

અને મળી દર્શનની મહા પળ.

હવે ભલે સ્વર્ગ ન સાથમાં રહ્યું :

રહી પરંતુ પણ સાથમાં એ :

જ્યાં જ્યાં રહીએ- ત્યહીં નિત્ય સ્વર્ગ.

સ્રોત

  • પુસ્તક : સુન્દરમ્-સુધા (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 82)
  • સંપાદક : સુરેશ દલાલ
  • પ્રકાશક : ઇમેજ પબ્લિકેશન્સ પ્રા. લિ.- અમદાવાદ, મુંબઈ
  • વર્ષ : 2004