રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
(વસંતતિલકા)
તું પારિજાત સમ કોમલ સ્નિગ્ધ રમ્ય
ઝુલાવતું સુરભિની લહેરી ઉરે શી!
આ માંડમાંડ ખૂલતી દૃગથી મને તું!
કેવી કરે નજરકેદ - સ્વયમ્ ન જાણું!
આ મુઠ્ઠી જે હજી ય પૂરી ખૂલી શકે ના
તે માંહ્ય મારું ઉર શી રીત ગોપવી દે?
બે કૂમળા કર કંઈ પકડી શકે ના,
તેનો ય પાશ અણદીઠ મને વીંટી લે.
ને આ ગુલાલ સમ પાની અડી ન ભોમે
તેને પદેપદ ઘૂમે ગતિ સર્વ મારી.
તેં તો હજી જરીક રશ્મિ નિહાળ્યું આભે
ત્યાં તું અહો કઈ રીતે બહલાવી દે આ
મારા નભે ઊમટતો નવ રશ્મિપુંજ?!
સ્રોત
- પુસ્તક : નવી કવિતા (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 120)
- સંપાદક : મનસુખલાલ ઝવેરી, રમણ વકીલ
- પ્રકાશક : વોરા એન્ડ કંપની
- વર્ષ : 1966
- આવૃત્તિ : 2