(શાર્દૂલવિક્રીડિત વૃત્ત)

દેવી દેવ સમાન માનવિ દિસે, વૈમાન શાં વાહનો,

શોભા સુંદર મંદિરોની નિરખી, મેળો મહોત્સાહનો;

શું હું જાગ્રત છું જરૂર ઉરમાં, કે સ્વપ્નની વાત છે,

સાચું મુંબૈ નામ આ શહર છે, કે સ્વર્ગ સાક્ષાત છે.

(વસંતતિલકા વૃત્ત)

મુંબૈ શહેર શુભ સાગર તીર જોયું,

જોતાં મનોહર દિસે મન મારું મોહ્યું;

લક્ષ્મી તથા વિવિધ વૈભવથી ભરી છે,

જાણે ધરા ઉ૫ર ઇંદ્રપુરી ધરી છે.

મુંબૈ વિષે સુજન વાસ ઘણા કરે છે,

જે પારકાં દુખ સદા દિલમાં ધરે છે;

જાણે રુડાં નિધિતણાં નર રત્ન એજ,

જેનું જણાય જગમાં જશ રૂપી તેજ.

મુંબૈ વિષે બહુ સ્ત્રિઓ અતિ રૂપવાળી,

એવો વિચાર, ઉપજે ભલિભાત ભાળી;

દેવાસુરે નિધિની એક રમા ઉધારી,

આ તો અનેક કમળા કહિંથી પધારી.

વ્યાપાર સિંધુ પથનો જન જે કરે છે,

તે લક્ષ્મિનો અધિક લાભ અલભ્ય લે છે;

તેનું વિશેષ વળી કારણ એક આ છે,

લક્ષ્મી સદૈવ શુભ સાગરની સુતા છે.

ઉદ્યોગ એક વળી ઈશ્વરની કૃપાથી,

બેથી મળે કદિ ન ઉદ્યમ એકલાથી;

નાવીક લોક પણ નિત્ય સમુદ્ર સેવે,

તે હોય છે તદપિ હાલ હવાલ કેવે.