machchhu - Metrical Poem | RekhtaGujarati

(મિશ્રોપજાતિ)

પ્રકાશની પાંખડીઓ કરે ધરી

અનિલ જ્યારે કિરણો પ્રસારતો;

ગૂંથી કરે આંગળીઓ અનેકની

હું ખેલવા નિત્ય નદીતટે જતો.

ત્યાં હાથીઓના પરિવાર જેવી

સેના પડી પથ્થર કાળમીંઢની;

એમાં તરે નિત્ય નવાં નવાં રૂપે

મચ્છુતણી મોહક નીરચુંદડી.

ચુંદડી, મંદિર એકલિંગનું

ને પથ્થરે પથ્થરને પિછાનતો,

વર્ષો તણાં અંતરને વટાવી

ખોવાયેલું અંતર આજ શોધતો.

ભેટી પડું પથ્થરની જમાતને

સ્મરી સ્મરી સ્વચ્છ કરું પ્રભાતને.

સ્રોત

  • પુસ્તક : કાવ્યપરિચય ભાગ 1 (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 212)
  • સંપાદક : રામનારાયણ વિ. પાઠક, નગીનદાસ ના. પારેખ
  • પ્રકાશક : નવજીવન પ્રકાશન મંદિર, અમદાવાદ
  • વર્ષ : 1939
  • આવૃત્તિ : બીજી આવૃત્તિ, ત્રીજું પુનર્મુદ્રણ