મહીવાસીના મુલકમાં, તેથી ઉપજે ત્રાસ;

વિશ્વ વિષે વિખ્યાત છે, વસુધામાં મહીવાસ.

રાજશત્રુ ત્યાં જઈ રહે, રહે લુંટારા ચોર;

પણ તે કદિ પકડાય નહિ, અતિ અંધારું ઘોર.

સાગર સ્થાનક મચ્છનું, ભૂત સ્થાન કૈલાસ;

સુરનું સ્થાનક સ્વર્ગ છે, ચોર સ્થાન મહીવાસ.

રહે રાત દિન રખડતા, ભય તજી ભીલ અપાર;

એક દિસે એમાં વળી, સર્વતણો સરદાર.

છૂટક છૂટક છાપરાં, કરી રહેલાં કોઈ;

કંઈક ગુફામાં ગુપ્ત રહે, જગ્યા છાની જોઈ.

ભામની ભાસે ભીલડી, બાળક લઈ બે ચાર;

ચણોઠીયોના ચોસરા, હૈડે પહેરી હાર.

એક કુહાડી કાખમાં, એક છરો અણિદાર;

કરમાં તિર ને કામઠું, એ નરનો શણગાર.

ટૂંકી પહેરે તંગડી, માથે ફેંટો એક;

તન તો સઘળું તેહનું, છે ઉઘાડું છેક.

ન ગણે તડકા ટાઢને, વળી ન ગણે વરસાદ;

શિકાર શોધે સર્વદા, નિશદિન તેહ નિષાદ.

પગમાં ન મળે પગરખું, નહિ અંગરખું અંગ;

તેના તનનું ચામડું, બખ્તર તુલ્ય અભંગ.

એક ઉપર આપદ પડે, કરે ઢોલ ધમકાર;

ભેળા થઈ જાય ભીલડા, પળમાં પાંચ હજાર.