તીરથી તેજ કર પ્રહાર મને

તીરથી તેજ કર પ્રહાર મને,

ઘેનથી અબઘડી ઉગાર મને.

એક અદનું હું તારું સર્જન છું,

સાવ નિર્મમપણે મઠાર મને.

વિશ્વને પ્રેમનું પટોળું કર,

ને એની રમ્ય કર કિનાર મને.

ઓપ આપી રહ્યો છું લેખણથી,

અન્ય શું આવડે નિખાર મને.

બે'ક નિઃશ્વાસ કોઈના ઝીલું,

એમ પૃથ્વી ઉપર પથાર મને.

લે, મરી જાઉં હું મર્યા પહેલાં,

દાસી જીવણની દે કટાર મને.

tiirthii tej kar prahaar mane