સાંજના બિસ્માર રસ્તા પર ખખડધજ ડાબલા

સાંજના બિસ્માર રસ્તા પર ખખડધજ ડાબલા,

આ રઝળતા શહેરમાં ઓળા વસે છે કેટલા?

સ્તબ્ધતા ટોળેવળી મારી કલમની ટાંક પર,

રિક્ત કાગળ પર ચિતરાવતા મઝાના મોરલા.

દૂર સૂરજ હોય એવું લાગવું ને ક્ષણ પછી,

હાથ દાબી દે કોઈ બે આંખ ઉપર લાગલા.

થાય છે કે હું સૂકીભઠ વાવનું એકાંત છું,

કોણ પ્રગટાવે દીવો ને કોણ પૂજે નાગલા.

હાથમાં મરું જ ધડ લઈ સામો પડછાયો મળે,

હુ ઝરૂખેથી અતીતનાં જોઉ જન્મો પાછલા.

Sanj na Bismar Rasta Par KhaKhaddhaj Dabla