કુતૂહલતા અને આનંદની દૃષ્ટિ રાખ દુનિયા પર,

પડે છે જેમ બાળકની નજર કોઈ તમાશા પર.

ઉથલપાથલ હતી મારી બધી તારા સહારા પર,

કે દરિયાનાં જે મોજાં છે ફક્ત ઊછળે છે દરિયા પર.

નશામાં હોય છે સુખ દુઃખ જગતના એક કક્ષા પર,

શરાબીને જ આવે છે મજા સૂવાની રસ્તા પર.

અગર ડૂબી જનારામાં તડપ બાકી નથી રહેતી,

તો આ તોફાન જેવું શું વીતી જાએ છે દરિયા પર!

પ્રથમથી જો ખબર હોતે તો હું જીવી નહીં શકતે,

કે આખી જિંદગી વીતી જવાની છે ભરોસા પર.

નથી નિંદક હું ઓ દુશ્મન, હકીકતનો તમાચો છું,

હશે કહેવાનું મારે જે કંઈ કહેવાનો મોઢા પર.

કહે ઝાહેદ! નમાઝ અંગેનો તારો શું અનુભવ છે,

કે અમને તો કદી ગુસ્સોય આવે છે મદિરા પર.

અહીં અંગત અરજ કરતાં બહુ તકલીફ લાગે છે,

બહુ આરામમાં છે ભીખ જે માગે છે રસ્તા પર.

હવે આથી વધુ મારું પતન તો થઈ નથી શકતું,

કે ઓ સાકી! તને વિશ્વાસ આવે મારી તૌબા પર.

મને જોતો રહ્યો હું એમ તારી પાસ પહોંચીને,

નજર નાખે કોઈ પર્વત ઉપરથી જેમ દુનિયા પર.

જીવનની હર ઘડી છાયા છે આગામી પ્રસંગોની,

સવાર આવી ને બેસી જાય છે દરરોજ સંધ્યા પર.

હું એ બંનેનું કારણ છું - નિરાશા હો કે બદનામી,

ન ચૂપ રહેવાયું મોકા પર, ન કંઈ બોલાયું મોકા પર.

છતાં પણ ચાલનારાને બહુ તકલીફ લાગે છે,

જુઓ તો ખાસ કંઈ ગીરદી નથી ઈશ્વરના રસ્તા પર.

'મરીઝ' એ રમ્ય નાદાનીઓને મુદ્દત થવા આવી,

હવે એ પણ ખબર ક્યાં છે, હતી આશાઓ કોના પર!

'મરીઝ' એવા શરાબીની દશા સુધરી શકે ક્યાંથી?

શિખામણ આપનારો પણ હસે છે જેની તૌબા પર.

kutuhalta ane anandni drishti rakh duniya par,

paDe chhe jem balakni najar koi tamasha par

uthalpathal hati mari badhi tara sahara par,

ke dariyanan je mojan chhe phakt uchhle chhe dariya par

nashaman hoy chhe sukh dukha jagatna ek kaksha par,

sharabine ja aawe chhe maja suwani rasta par

agar Dubi janaraman taDap baki nathi raheti,

to aa tophan jewun shun witi jaye chhe dariya par!

prathamthi jo khabar hote to hun jiwi nahin shakte,

ke aakhi jindgi witi jawani chhe bharosa par

nathi nindak hun o dushman, hakikatno tamacho chhun,

hashe kahewanun mare je kani kahewano moDha par

kahe jhahed! namajh angeno taro shun anubhaw chhe,

ke amne to kadi gussoy aawe chhe madira par

ahin angat araj kartan bahu takliph lage chhe,

bahu aramman chhe bheekh je mage chhe rasta par

hwe aathi wadhu marun patan to thai nathi shakatun,

ke o saki! tane wishwas aawe mari tauba par

mane joto rahyo hun em tari pas pahonchine,

najar nakhe koi parwat uparthi jem duniya par

jiwanni har ghaDi chhaya chhe agami prsangoni,

sawar aawi ne besi jay chhe darroj sandhya par

hun e bannenun karan chhun nirasha ho ke badnami,

na choop rahewayun moka par, na kani bolayun moka par

chhatan pan chalnarane bahu takliph lage chhe,

juo to khas kani girdi nathi ishwarna rasta par

‘marijh’ e ramya nadanione muddat thawa aawi,

hwe e pan khabar kyan chhe, hati ashao kona par!

‘marijh’ ewa sharabini dasha sudhri shake kyanthi?

shikhaman apnaro pan hase chhe jeni tauba par

kutuhalta ane anandni drishti rakh duniya par,

paDe chhe jem balakni najar koi tamasha par

uthalpathal hati mari badhi tara sahara par,

ke dariyanan je mojan chhe phakt uchhle chhe dariya par

nashaman hoy chhe sukh dukha jagatna ek kaksha par,

sharabine ja aawe chhe maja suwani rasta par

agar Dubi janaraman taDap baki nathi raheti,

to aa tophan jewun shun witi jaye chhe dariya par!

prathamthi jo khabar hote to hun jiwi nahin shakte,

ke aakhi jindgi witi jawani chhe bharosa par

nathi nindak hun o dushman, hakikatno tamacho chhun,

hashe kahewanun mare je kani kahewano moDha par

kahe jhahed! namajh angeno taro shun anubhaw chhe,

ke amne to kadi gussoy aawe chhe madira par

ahin angat araj kartan bahu takliph lage chhe,

bahu aramman chhe bheekh je mage chhe rasta par

hwe aathi wadhu marun patan to thai nathi shakatun,

ke o saki! tane wishwas aawe mari tauba par

mane joto rahyo hun em tari pas pahonchine,

najar nakhe koi parwat uparthi jem duniya par

jiwanni har ghaDi chhaya chhe agami prsangoni,

sawar aawi ne besi jay chhe darroj sandhya par

hun e bannenun karan chhun nirasha ho ke badnami,

na choop rahewayun moka par, na kani bolayun moka par

chhatan pan chalnarane bahu takliph lage chhe,

juo to khas kani girdi nathi ishwarna rasta par

‘marijh’ e ramya nadanione muddat thawa aawi,

hwe e pan khabar kyan chhe, hati ashao kona par!

‘marijh’ ewa sharabini dasha sudhri shake kyanthi?

shikhaman apnaro pan hase chhe jeni tauba par