કોઈ મારે આંગણે આવે નહીં

કોઈ મારે આંગણે આવે નહીં;

ઉંબરાને કોઈ સમજાવે નહીં.

સાંકળો ભીડેલી ઉઘડાવે નહીં;

ઓકળીઓ કોઈ મહેકાવે નહીં.

દ્વારના તોરણનું ઠાલું ઝૂરવું;

કોઈ પગરવથી એ ભરમાવે નહીં.

મોર-પોપટ ક્યારના જંપી ગયા,

હું હીંચકાને ઠેસ થંભાવે નહીં.

છોગલાના રાતા રાતા કલરવો;

કોઈ ટહુકાનેય કોળાવે નહીં.

ને જવાનો નીડ વિખરાઈ જશે;

કોઈ સૂરજનેય સળગાવે નહીં.

રાતરાણી હીબકી પોઢી ગઈ;

ચન્દ્રને કો’ઓરડે લાવે નહીં.

koii maare aangne aave nahiin