એક વાત ખીલતી હતી ખેતરના સ્મિત જેમ

એક વાત ખીલતી હતી ખેતરના સ્મિત જેમ

તૂટી પડ્યાં અવાજનાં ટોળાંઓ તીડ જેમ

હું તારી દૂરતામાં સમેટાતો પ્હાડ છું

તું મારે પગલે પગલે વધે છે ક્ષિતિજ જેમ

શ્વાસોમાં સાંભળું છું સૂરજ રથના ડાબલા

નસનસમાં અંધકાર ચડે છે અફીણ જેમ

મારી ભીનાશ એક દિવસ રંગ લાવશે

છૂટી જઈશ મેઘધનુષ્યોનાં તીર જેમ

ખડકોને તૂટવાની હજી વાર છે 'ફના'

ક્યાં સુધી આમ બેસશો મોજાંના ફીણ જેમ

Ek Vaat Khilati Hati Khetar na Smit Jem