દૃશ્યને ખાલી કરીને જાય છે,

જે બધા આંખો ભરીને જાય છે.

શ્વાસ લેતું હોય છે એ આંખમાં,

ગાલ પર આંસુ મરીને જાય છે.

એ સુવાડી તો નથી શકતા મને,

પણ પથારી પાથરી ને જાય છે.

આંખમાં દહેશત વધી છે એટલી,

ઊંઘ આંખોમાં ડરીને જાય છે.

વાદળોની બાદશાહી છે જૂઠી,

પાણી તો અહીંથી ભરીને જાય છે.

મોત સીધું ભેટી લે છે કોઈને,

કોઈ ચકડોળે ફરીને જાય છે.