બાગ, સંધ્યા, આપણાં સ્મરણો અને એ બાંકડો

બાગ, સંધ્યા, આપણાં સ્મરણો અને એ બાંકડો,

યાદ આવ્યાં - આંખમાં ઘેરાય ગ્યાં છે વાદળો.

અર્થ એકલતાનો પૂછો છો તમે? તો સાંભળો,

પેન, કાગળ, હું, ગઝલ — બસ અર્થ એનો આટલો.

વૈભવી આ ફ્લેટ વચ્ચે ગાદલાં ડનલોપનાં,

યાદ આવે તે છતાંયે ગામ, ફળિયું, ખાટલો.

વેલબુટ્ટાનું ભરતગૂંથણ બધું નીકળી, હવે -

માત્ર જૂનું લૂગડું થઈને રહી ગ્યો ચાકળો.

હૂંફ એવી ક્યાંય બીજે જિંદગીભર ના મળી,

બા મને ઓઢાડતી સાંધેલ એનો સાડલો.

baag , sandhyaa, aapnaan smarno ane ae baankado