યાદ કરીને કો'ક વેળાએ

યાદ કરીને કો'ક વેળાએ ક્યાંક જોયેલા ઘાસને લણું

હાથમાં છે રણ, કેટલા ઢૂવા

આંખના ખાલીખમ છે કૂવા

જીભ તે જાણે તરણું કોરું

ધૂળ પીધેલું આભ છે ઓરું

ધોમ બપોરે માથા ઉપર કેટલા સૂરજ ઊગતા ગણું

યાદ કરીને કો'ક વેળાએ ક્યાંક જોયેલા ઘાસને લણું

ચૂંદડી લીલીચોળ ઓઢીને

ઘાસનું મેદાન ક્યાંય દોડીને

સાંજમાં ડૂબ્યું સાંજ રે ડૂબી

આંખમાં ડૂબ્યું આંખ રે ડૂબી

સાવ ડૂબેલી સાંજના આછા -

સાવ ડૂબેલી આંખના પાછા રેત મથ્થાળે પાળિયા ચણું

યાદ કરીને કો'ક વેળાએ ક્યાંક જોયેલા ઘાસને લણું

Yaad Kari ne Kok Velae