સુડલો કોયલડીને વિનવે રે;

કહો કહો કેણે ઉત્તમ આજ,

ને કેને કાજ મંડપ મોટો માંડિયો રે.

મોટા મોટા જન ત્યાં મળ્યારે;

કોણ કોણ સજન સમાજ,

રાજા અધિરાજ, મંડપ મોટો માંડિયો રે.

કોયલ કહે સુડા સાંભળોરે, કનકાજી છે સરદાર,

તેને દરબાર, મંડપ મોટો માંડિયોરે;

પરણે સાહેબજાદી તેમનીરે, ઇંદ્રપુરીને આકાર,

શોભિત બહુ સાર, મંડપ મોટો માંડિયોરે.

જોવા જેવી જુગતી તણોરે; ઠાઠ બન્યો છે તે ઠામ,

મચી ધુમધામ, મંડપ મોટો માંડિયોરે;

મોટા મોટા જન જે મળ્યારે, કહું તેનાં નિર્મળ નામ,

કરીને પ્રણામ, મંડપ મોટો માંડિયોરે.

રાજાધિરાજ મેઘરાજજીરે; આવિયા ત્યાં આપોઆપ,

છે પ્રૌઢ પ્રતાપ, મંડપ મોટો માંડિયો;

સાથે પવન ભાઈ પધારિયારે, જેને દીવાનની છાપ,

પોતે છે નિષ્પાપ, મંડપ મોટો માંડિયોરે.

પ્રવાહ ભાઈ નગરશેઠિયારે; જળમધ્યે જેની શેઠાઇ;

ઘણી વખણાઈ, મંડપ મોટો માંડિયોરે;

કનકોરાણો સર્વને મળ્યોરે; વળી મળ્યા ધનપાળભાઈ,

સંભારી મિત્રાઇ, મંડપ મોટો માંડિયોરે.

સહુ જન ખુબ ખુશી થયા રે; રચના રચેલી રૂપાળી,

નયનથી નીહાળી, મંડપ મોટો માંડિયોરે;

બહુ રૂડાં શોભે છે બારણાંરે, માંડ્યા છે થંભ પ્રવાળી,

કુંભી રતનાળી, મંડપ મોટો માંડિયોરે.

મોટા મેગળ ઝુલે આંગણેરે, સૂંઢે શોભે છે સિંદૂર,

છે મદ ભરપૂર, મંડપ મોટો માંડિયોરે;

દંતુસળે ચુડી હેમનીરે, નિરખીને હાથીનું નુર,

હરખ વધે ઉર, મંડપ મોટો માંડિયોરે.

જોવાને જુગતિ મંડપતણી, જન વૃદ્ધ બાળ તમામ,

મળ્યું આખું ગામ, મંડપ મોટો માંડિયોરે;

જોઈ જોઈ બલીહારી જાય છે રે, દીલથકી દલપતરામ,

કરવું એવું કામ, મંડપ મોટો માંડિયોરે.