આંબાની છાંયામાં તું બપ્પોરા ગાળજે ને પાણી પીજે વાવડીનાં;

લૂમાં ન આઘો તું થાજે વેરાનમાં કસંમ દઉં ગૌર ગાવડીના...

પાવે લ્હેરાય તારો પોરાનો પ્હોર કોઈ ટહુકો ત્યાં ડાળથી દેશે;

એનાં એંધાણ ના અલાય કોણ આવે ત્યાં કાયના કેવાય તે વેષે :

ગોળ તો ઘણેરો ગળ્યો હોય પણ ઊં...હું... એ શેણે રે સ્વાદ રાબડીના?...

નવરાં નોધણીઆંની એલફેલ ગોઠડીમાં વાડી ન મેલજે રેઢી;

ગામનો કૂવો ન, મને ગમતી ખેતરવાની નીતર્યાં નવાણની શેઢી;

આવું તો આવું, જરી અંબોડે ફૂલ બે રોપું રૂપેરી દાવરીનાં...

મનમાં જે હોય તે બધુંય ના બોલાય હોઠ મૂંગા ન આંખના ઇશારે;

દનિયાના ડોળનાર ઘેલાંથીયે ઘર મેલ્યું ના જાય કૈં વિસારે.

કાળજાને કંપ આખો ભવ આ ઓવારીએ રે બીજી કૈં વાત આવડી ના...