સંદેશ

સંદેશ

મથુરાનરેશ કાન કહાવે સંદેશ

જાઓ ઉદ્ધવજી ગોકુળની વાટે

વિરહમાં ગોપીઓ ત્યાં ઝૂરી ઝૂરીને

રખે પોઢી જાય મૃત્યુના ઘાટે

ચોવટિયા ઉદ્ધવજી વ્રજ ભણી સંચર્યા ને

તત્ત્વોની વાત જઈ માંડી :

વિશ્વંભર વ્યાપીને બેઠો છે કણકમાં

અણુનીય રેખ નથી છાંડી

ક્યાં રૈયત ક્યાં રાજ?

બેન, દૈહિક સંબંધ કદી તૂટે સંધાય

જેવા લેખ લખ્યા વિધિએ લલાટે...

સૂણી આ વેણ વદી ગોપીઓ ત્યાં એમ :

નથી અળગો લવલેશ કાન અમથી

રોમ રોમ છાયો આ માટીરા પિંડે

જ્યમ જમનાનાં તીર ભર્યાં જળથી

આ તો જીવતાની વાત

ઓધા! મૂઆ પછીય અરે, ફૂંકે કોઈ હાડકાં

તો વેણુ થઈ કાન કાન વાગે...

મથુરા જઈ ઓધાએ આંખો વરસાવીને

મોહનના ચરણો પખાળ્યા

સ્વીકારી ગોપીઓની મોટપ ને પોતાની

બુદ્ધિના ડોડ બધા ટાળ્યા

થાઉં વૃક્ષ, વેલ, તૃણ

કાન! વૃંદાવન વિહરતી ગોપીઓની ચરણધૂળ

રોજ રોજ ૫રસી રહું માટે...

sandesh