પ્રેમ તણી આંગળીએ વળગી નીકળ્યો છું જગ-મેળે

પ્રેમ તણી આંગળીએ વળગી નીકળ્યો છું જગ-મેળે,

વ્હાલપથી એ રહ્યો ફેરવી અહીંત્યહીં ને ચોમેરે.

ઘેર મૂકી આવ્યો છું ચિંતા,

જઈશું જવાય ત્યારે;

એની હમણાં વાત વળી શી

ઓચ્છવમાં અત્યારે?

રાત પડ્યે એ જાતે મુજને મૂકી જશે નહીં ઘેરે?

— પ્રેમ તણી૦

પ્રેમ તણી આંગળી આ આવી

મળી છે કે ફરી મળશે,

હું તો અબ અહીં અઠે દ્વારકાં;

પુલકિત અંગુલિ સ્પરશે;

વ્હાલ હશે તો તેડી જશે એ, નહીં તો આય ન એળે.

— પ્રેમ તણી૦

prem tanii aangaliiae valgii niikalyo chhun jag-mele