nigopan - Geet | RekhtaGujarati

છલનાને વેષ છુપાઈ રે'ને ભલે :

આટલી ઝાઝી આડ; ત્યારે તો

ખેલવાનો રસ મળે.

ક્યાંય રે'વા દીધ પગેરું

વાયરે, એવી ભૂમિ :

ડગલું રોધી રાખતી ડાળી

ફૂલથી લૂમીઝૂમી.

અવશ અમૂંઝણને મારી

ન્યાળ તું પલે પલે.

આછેરે અણસાર હું ક્યારેક

સમીપ આવી પૂગું;

કોઈ ગુહા-અંધારમાં તારે

ભળવું મૂંગું મૂંગું;-

ઉછળતા ઉલ્લાસને ભીતર

વાળવો કળેબળે.

આપણી અધીરાઈને

ધરી ધીરજનો વેગ લાધે;

હૃદયનો ધબકાર તો

અલિંગનની ભણી વાધે :

અળગું-ઓરું રમતાં આખર

જુગતિ કોની ફળે?

સ્રોત

  • પુસ્તક : કાવ્ય-કોડિયાં – રાજેન્દ્ર શાહનાં કાવ્યો (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 89)
  • પ્રકાશક : લોકમિલાપ ટ્રસ્ટ