મૃત્યુ વિશેની ઓચ્છવની પરિકલ્પના

કડડડ તૂટ્યો સળિયો રે

ઓચ્છવજી મારા,

સાત માળના પવન–મ્હેલમાં

પેઠો પેઠો બળિયો રે;

ઓચ્છવજી મારા.

દાંડી તૂટી, ચશ્માં ફૂટ્યાં, દૃશ્ય બધાં લૂંટાણાં; રે–

ઝરણ ઝાડમાં, કદી પ્હાડમાં, દરિયાઓ છૂપાણાં, રે–

એક હિંડોળો હાલકડોલક

સૂનકારમાં ભળિયો રે,

ઓચ્છવજી મારા.

ઉભરો આવ્યો શાંત થયો ને ફીણ ફરીથી પાણી; રે-

ઝટપટ જીભે ચડતી વાણી, આજ રિસાયલ રાણી; રે-

અડાબીડ મનમાં, મૂંઝવણને

મારગ ક્યાંથી મળિયો રે?

ઓચ્છવજી મારા.

Mrutyu Visheni Ochchhavni Parikalpana