લાખ મારવા મથશે તો પણ એ મરશે નહીં કાંકરીએ...

ઈચ્છા મુઠ્ઠી વાળી નાસી ઊભી સામી ઝાંપલીએ.

ખેતર, શેઢો, ખળું, ચાસ ને મોલાત્યુંની ભીતર મનડું ફરે હરાયું ઢોર,

સીમ અમારી સાવ સાંકડી, અંધારું ઘનઘોર, જીવણ! ક્યારે થાશે ભોર?

જોતર સાથે જોડાયેલી ટેવ ના છૂટે આંગળીએ...

ઝલમલ દીવે અચરજ લાધ્યું દાઢની વચ્ચે ફટાક ફૂટી નીકળતું રે ડહાપણ,

સાવ એકલા અંદર-બાહર ઊંડે ઊંડે ક્યાં લગ કરવું જીવતરનું ટોયામણ?

અણઘડ સપના જોવા જાતાં મેણું માર્યું બાપલીએ...