kedi - Geet | RekhtaGujarati

જોતાં જોતાં અમને કેડી રે લાધી

વંકાતી જાય આઘી આઘી રે;

ભમતાં ભભતાં અમને કેડી રે લાધી,

જીવનની ખીણમાં ઝંખાતી રે,

એવી એવી અમને કેડી રે લાધી.

વચ્ચે વચ્ચે રે શીળા બાંધ્યા વિસામા

પંથીના થાક પરમાણી રે;

એવી એવી અમને કેડી રે લાધી.

પરબું બેસાડી કોણે મારગના વાંકમાં

તરસ્યાંની આરત જાણી રે?

ભમતાં ભમતાં અમને કેડી રે લાધી.

માંડ્યાં સદાવ્રત કૈંક મહાવ્રતીએ,

આતમને આજ ઉજાણી રે;

એવી એવી અમને કેડી રે લાધી.

પૂરવ પ્રવાસી કેરી પ્રગટ પનોતી

ભાવિને ર્હેતી ઉજાસી રે;

ભમતાં ભમતાં અમને કેડી રે લાધી.

કોણ જોગી ને વળી કોણ રે સંસારી?

સહુ કોઈ મારગ પ્રવાસી રે;

જાગી જાગીને કોઈ ભાગે છે હંસલા,

સૂતા છે કૈંક અભાગી રે;

એવી એવી અમને કેડી રે લાધી.

જીવનની જ્યોતિયે ઝંખાતી રે;

ભમતાં ભમતાં અમને કેડી રે લાધી.

સ્રોત

  • પુસ્તક : સાહિત્ય પલ્લવ - ભાગ 3 (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 112)
  • સંપાદક : ઝીણાભાઈ દેસાઈ 'સ્નેહરશ્મિ', ઉમાશંકર જોશી
  • પ્રકાશક : વૉરા ઍન્ડ કંપની પબ્લિશર્સ, પ્રા. લિ., મુંબઈ
  • વર્ષ : 1941