જડ્યો જડ્યો હું જડ્યો છેવટે મને ખરેખર જડ્યો,

ધરતીને કિરણો અડકે એમ જ્યારે તમને અડ્યો.

નાનકડો એક રજકણ હું તો

ક્યાં ઓળંગું સીમા?

ધૂળ અને ઢેફાની માફક

પડ્યો હતો માટીમાં;

પીંડ તમે બાંધ્યો મારો તો હુંય ચાકડે ચડ્યો.

જડ્યો જડ્યો હું જડ્યો છેવટે મને ખરેખર જડ્યો.

એક સવારે આમ તમારું

સવાર જેવું મળવું;

છાતી અંદર રોકાયું ના

રોકાતું કૂંપળવું!

પવન વગર પણ પાન ઉપરથી ઝાકળ જેવું દડ્યો.

જડ્યો જડ્યો હું જડ્યો છેવટે મને ખરેખર જડ્યો.