અત્તરિયાને

અત્તરિયાને

અત્તરિયા! અત્તરના સોદા ન કીજીએ :

અત્તરિયા! અત્તર તો એમનેમ દીજીએ.

હાટડી પૂછીને કોક આવી ચડે તો એને

પૂમડું આલીને મન રીઝીએ;

દિલની દિલાવરીનો કરીએ વેપાર,

ભલે છોગાંની ખોટ ખમી લીજીએ.

ઊભે બજાર લોક આવે હજાર, એની

ઝાઝી ન પડપૂછ કીજીએ;

આપણને વહોરવા આવે, એને તે એલા

ગંધને રે બંધ બાંધી લીજીએ.

આઘેથી પગલાંને પરખી લઈએ, ને એના

ઉરની આરતને પ્રીછીએ;

માછીડો ગલ જેમ નાખે છે જલ, એમ

નજરુંની ડૂબકી દીજીએ.

આછી આછી છાંટ જરી દઈએ છાંટી ને એવો

ફાયો સવાયો કરી દીજીએ —

રૂંવે રૂંવે સૌરભની લેર્યું લે'રાય, એવાં

ઘટડાંમાં ઘેન ભરી દીજીએ.

attariyaane