અષ્ટનાયિકા : કલહાંતરિતા

મુજથી સહ્યું ન જાય...

આમ નજરથી દૂર ન રાખે, આમ અડે નહીં ક્યાંય.

મુખ મરડી લીધું તે લીધું, ખબર ન ક્યારે મલકે,

મને વીંધતાં અંગ અંગ અણિયાળાં આંસુ છલકે;

થાઉં આજ તો હુંય અજાણી એવું મનમાં થાય,

મુજથી સહ્યું ન જાય...

લખ્યા વગરની લેખણ જેવી પડી રહું કાગળમાં,

હું ના પાછી વળું જેમ ના વળે નદી વાદળમાં;

પંડ સાવ પોચું ને પાછું પથ્થરમાં પછડાય,

મુજથી સહ્યું ન જાય...

Ashtanayika : Kalhantarita