આવી કસૂર

આવી કસૂર

કળીને કહેવું કે મ્હેક દૂર વહી જાય નહીં :

જીવ મારા! આવી કસૂર કદી થાય નહીં!

ચંદાની ચાંદનીને ન્યાળીને ઊછળે છે

સાગરનાં ફાળ ભરી પાણી;

આભમાં છવાયેલી ઘેઘૂર ઘટાને જોઈ

થનગનતી મોરલાની વાણી.

પંચમી વસંતની ત્યાં કહેવું કોકિલને

કે કંઠની કટોરી છલકાય નહીં :

જીવ મારા! આવી કસૂર કદી થાય નહીં!

રહેજે ના જાય સરી છેડલો, રે એમ કરી

અંગ અંગ ચપોચપ પ્હેરિયું;

પણ વ્હેતા આ વાયરામાં ઊડ્યા વિના તે રહે

કેમ કરી ભાતીગળ લ્હેરિયું?

પંખીની આંખ મહીં આખુંયે આભ

ત્યાં કહેવું કે ઊંચે ઉડાય નહીં :

જીવ મારા! આવી કસૂર કદી થાય નહીં!

aavi kasoor