આજ હું ઉદાસ નથી થાતો

આજ હું ઉદાસ નથી થાતો, કે કાલના

જુવાનિયાની આંખ ન્હોય ભીની,

આજની આ વેદના વરાળ સમી, એટલે જ

યાદ કરું વારતા પછીની.

આ તને આશ્લેષે લીધી

ને ભીંસ એની આવનારી સદીઓમાં

કેટલાંય જોબનઘેલાંને મૂંઝવશે :

બદલાતી દુનિયાના પલટાતા વહેણે

સાવ ઓચિંતાં બોલાયાં નેહનાં બે વેણ,

સદા એવાં ને એવાં રહી તરશે.

કડવાં આ પાંદડાં તો આવશે જશે

ને હશે લીમડાની છાંય મ્હેકભીની.

ઝેરની પિયાલી કદી પીધી મીરાંએ

હવે તારે ને મારે

એ જીરવી જવાનું ભાગ્ય આવશે,

રડવાનું એટલું આસાન

અને આંખને તો જળની માયા છે ખૂબ

તોય, કહે, હસવાનું ફાવશે?

ગંગાજમુનામાં ભળે ત્રીજો પ્રવાહ

કદી સાંભળી તેં વાત એ નદીની?

aaj hun udaas nathii thaato