![](https://rekhtagujarati.org/Images/Shayar/round/45dbf70a-47ea-44d5-81e5-b068c4a896d9.png)
હું મરી ગયો.
અંતરિયાળ.
તે શબનું કોણ?
તે તો રઝળવા લાગ્યું.
કૂતરું હાથ ચાવી ગયું
તો સમળી આંતરડાનો લચકો ખેંચી ગઈ
કાગડા મજેથી આંખો ઠોલે
કાન સોંસરી કીડીઓ આવે-જાય
સાલું, સાવ રામરાજ ચાલે...
પવન દુર્ગન્ધથી ત્રાસીને છૂ
તે વાળ પણ ન ફરકે
–ને આ બાજુ સાંજ પડું પડું થાય.
ઘેર જવાનું તો હતું નહીં.
આખો રસ્તો પગ પાસે બટકેલો પડ્યો હતો.
હું સારો માણસ હતો.
નખમાંય રોગ નહીં ને મરી ગયો.
કવિતા લખતો.
ચશ્માં પહેરતો.
ઝાડપાન આઘાત લાગવાના દેખાવમાં ઊભાં છે.
પાછળ ઘર કલ્પાંત કરતું હશે.
અને એમ સહુ રાબેતાભેર.
ખરો પ્રેમ માખીનો
જે હજી મને છોડતી નથી.
હું બિનવારસી,
ને જીવ સાલો કોઈને પેટ પડી
સુંવાળા સુંવાળા જલ્સા કરતો હશે
પણ કાકો ફરી અવતરશે
ને માણસગીરી કરશે, હી હી હી...
- આમ વિચારવેડા કરતો હતો.
તેવામાં
બરોબર છાતી પર જ
ના, ના. ઘડીક તો લાગ્યું કે અડપલું કિરણ હશે.
પણ નહોતું.
છાતી પર પતંગિયું બેઠું'તું...
પતંગિયું...
આલ્લે...
સડસડાટ રૂંવાડાં ઊભાં...
લોહી ધડંધડાટ વહેવા માંડયું
ઓચિંતી ચીસ નીકળી ગઈ કે
હું મરી ગયો નથી...
સોનલ, ત્યારે હું ફરી જીવતો થયો હોઈશ?
hun mari gayo
antariyal
te shabanun kon?
te to rajhalwa lagyun
kutarun hath chawi gayun
to samli antarDano lachko khenchi gai
kagDa majethi ankho thole
kan sonsri kiDio aawe jay
salun, saw ramraj chale
pawan durgandhthi trasine chhu
te wal pan na pharke
–ne aa baju sanj paDun paDun thay
gher jawanun to hatun nahin
akho rasto pag pase batkelo paDyo hato
hun saro manas hato
nakhmanya rog nahin ne mari gayo
kawita lakhto
chashman paherto
jhaDpan aghat lagwana dekhawman ubhan chhe
pachhal ghar kalpant karatun hashe
ane em sahu rabetabher
kharo prem makhino
je haji mane chhoDti nathi
hun binwarsi,
ne jeew salo koine pet paDi
sunwala sunwala jalsa karto hashe
pan kako phari awatarshe
ne manasgiri karshe, hi hi hi
am wicharweDa karto hato
tewaman
barobar chhati par ja
na, na ghaDik to lagyun ke aDapalun kiran hashe
pan nahotun
chhati par patangiyun bethuntun
patangiyun
alle
saDasDat runwaDan ubhan
lohi dhaDandhDat wahewa manDayun
ochinti chees nikli gai ke
hun mari gayo nathi
sonal, tyare hun phari jiwto thayo hoish?
hun mari gayo
antariyal
te shabanun kon?
te to rajhalwa lagyun
kutarun hath chawi gayun
to samli antarDano lachko khenchi gai
kagDa majethi ankho thole
kan sonsri kiDio aawe jay
salun, saw ramraj chale
pawan durgandhthi trasine chhu
te wal pan na pharke
–ne aa baju sanj paDun paDun thay
gher jawanun to hatun nahin
akho rasto pag pase batkelo paDyo hato
hun saro manas hato
nakhmanya rog nahin ne mari gayo
kawita lakhto
chashman paherto
jhaDpan aghat lagwana dekhawman ubhan chhe
pachhal ghar kalpant karatun hashe
ane em sahu rabetabher
kharo prem makhino
je haji mane chhoDti nathi
hun binwarsi,
ne jeew salo koine pet paDi
sunwala sunwala jalsa karto hashe
pan kako phari awatarshe
ne manasgiri karshe, hi hi hi
am wicharweDa karto hato
tewaman
barobar chhati par ja
na, na ghaDik to lagyun ke aDapalun kiran hashe
pan nahotun
chhati par patangiyun bethuntun
patangiyun
alle
saDasDat runwaDan ubhan
lohi dhaDandhDat wahewa manDayun
ochinti chees nikli gai ke
hun mari gayo nathi
sonal, tyare hun phari jiwto thayo hoish?
![](/images/dot_seperator.png)
![](/images/dot_seperator.png)
![](/images/dot_seperator.png)
સ્રોત
- પુસ્તક : આધુનિક ગુજરાતી કવિતા (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 115)
- સંપાદક : સુરેશ દલાલ, જયા મહેતા
- પ્રકાશક : સાહિત્ય અકાદમી
- વર્ષ : 1989