રેખ્તા
હિન્દવી
સૂફીનામા
રાજસ્થાની
કુંવારી
kunvarii
અમૃતા પ્રીતમ
અમૃતા પ્રીતમ
મેં તારી સેજ ઉપર પગ મૂક્યો ત્યારે
હું એક નહોતી — બે હતી
એક પૂરેપૂરી પરણેલી અને એક પૂરેપૂરી કુંવારી…
તારા ઉપભોગ માટે-
મારે એ કુંવારીની કતલ કરવાની હતી
મેં કતલ કરી હતી -
એ કતલ, જે કાયદાનુસાર ઉચિત હોય છે,
ફક્ત એની બેઇજ્જતી અનુચિત હોય છે.
અને મેં એ બેઇજ્જતીનું ઝેર પીધું હતું.
પછી સવારે
લોહીમાં ભીંજાયેલા મારા હાથ જોયા હતા,
હાથ ધોયા હતા—
બિલકુલ એ જ રીતે જેમ બીજાં મેલાં અંગ ધોવાનાં હતાં.
પણ અરીસાની સામે ગઈ કે તરત
એ જ સામે ઊભી હતી
એ જ જેની મેં રાતે કતલ કરી હતી.
અને હે ભગવાન!
સેજનું અંધારું શું ખૂબ ગાઢ હતું?
મારે કોની કતલ કરવી'તી ને કોની કતલ કરી બેઠી...
(અનુ. જયા મહેતા)
સ્રોત
- પુસ્તક : અમૃતાવિશેષ (પૃષ્ઠ ક્રમાંક 5)
- સંપાદક : સુરેશ દલાલ
- પ્રકાશક : ઇમેજ પબ્લિકેશન્સ
- વર્ષ : 1992