('મામેરું મોંઘા મૂલનું' - એ રાગ)

રામ લક્ષ્મણ વનમાં સીધાવતાં, સતી સીતાને આવતાં સાથ;

કહે રઘુનાથ, પધારો પીયર ભણી.

નહીં તો અહીં રહો સાસરાના રાજમાં,

હેતે હળી મળી સાસુ સંગાત; નહીં તો જોડી હાથ. પધારો...

અમે વસ્તીમાં નહીં વસીએ વનિતા, અમે કરશું જઈ વનવાસ,

તમો પામો ત્રાસ; પધારો...

સાથે રથ કે ઘોડું નહીં રાખીએ, નહીં રાખીએ દાસી કે દાસ;

કોઈ અમ પાસ. પધારો...

તમે કોશનો પંથ કીધો નથી, ચરણે ચાલવાથી પામો થાક;

લીટી ખેંચો નાક; પધારો...

અમે વનફળ ખાઈ ખુશીમાં રેહેશું, કોઈ દિવસે તો કેવળ શાક;

વિના લૂણ પાક. પધારો...

વનમાં નથી મંદિર નથી માળીયાં, નથી પોઢવા કાજ પલંગ;

રંગિત નવ રંગ; પધારો...

કરશું ઘાસ કે પાનની ઝૂંપડી, સુવા સાથરો તે ખુંચે અંગ;

એમાં શો ઉમંગ. પધારો...

વનમાં હીરનાં ચીર તો નહીં મળે વનમાં નહીં મળે ફરતાં ફૂલેલ

કે તેલ ધુપેલ; પધારો...

વનમાં નહિ મળે શાણી સાહેલીઓ, કરશો કો સંગે ખાંતથી ખેલ;

ઉમંગ ભરેલ. પધારો...

ઉષ્ણકાળે વાશે ઉના વાયરા, એવું દેખીને થાશો ઉદાસ;

જ્યારે જેઠ માસ; પધારો...

વરસે મેઘ ને ઝબકશે વીજળી, તેવે ટાણે તો તરુ તળે વાસ;

નહીં છત્ર પાસ. પધારો...

વનમાં ઘાતકી રહે છે રાક્ષસ ઘણા, ચારે તરફ ફરે બહુ ચોર;

જેનું ઘણું જોર; પધારો...

વનમાં વાઘ વરૂ ને વાંદર જેવાં, ઘણાં વિચરે જનાવર ઘોર;

બચે નહીં ઢોર. પધારો...

મોટા પર્વત દેખીને માનની, તમે નજરે જોયા નહિ જાય;

દીઠે ખાવા ધાય; પધારો...

તમે રાજકન્યા કાયા કોમળી, વનવાસનાં દુઃખ ન વેઠાય;

કાયા કરમાય. પધારો...

ઘરમાં અંધારું દેખી ડરો ઘણાં, નથી નિસર્યાં કદી ઘરબાર;

છો નાજુક નાર; પધારો...

તમે છોટી ઉંમર વર્ષ સોળનાં, નથી સંકટ વેઠ્યાં લગાર;

તમે કોઈ વાર. પધારો...

પરણી આવીને પીયર ગયાં નથી, તમને મળવાને ઇચ્છે છે માય;

ચોંપે ચિત ચાય; પધારો...

રાજા જનકજી તમને ઝંખે ઘણું, તેના સંદેશા આવે સદાય;

તેડાં પાછાં જાય. પધારો...

ભાત ભાતનાં ભોજન ભાવતાં, તમને મોકલશે મહીપાળ;

પુરાવીને થાળ; પધારો...

અમે અવધે ફરી જ્યારે આવશું, લેશું પ્રેમે તમારી સંભાળ;

ત્યારે તતકાળ. પધારો...

રૂડી મિથિલાપુરી મનમાનતી, તેમાં પામશો પરમ વિરામ;

છે બાપનું ગામ. પધારો...

ગોરી તમને ગમે તેમ હું કરૂં, એમ દલપતરામનો શ્યામ;

કહે રાજારામ. પધારો...