ખટપટને ખટપટવા દે

ખટપટને ખટપટવા દે

ધામધૂમ તે ધનનો ધગા, મોહઅહંકાર મેલીને ગા;

માવઠે મે' વરસે ગડગડે, ફળ ન ઊમટે ને લાગ્યાં પડે.

રત વિના કરશણ ક્યાંથી ફળે? એમ અખા હરિ ક્યાંથી મળે?

ખટપટને ખટપટવા દે, તું અળગે આવી પ્રીછી લે.

જંગી ઢોલ ઘણા ગડગડે, ત્યાં ઝીણી વાત ન કાને પડે;

નિરદાવાના જનને ખોળ, તે અખે બેસારે બોલે બોલ.

પાને પોથે લખિયા હરિ, જેમ વેળુમાં ખાંડ વીખરી;

સંતે ખાધી કીડી થઈ અને વંચકે તે સબુધી વહી.

તે માટે તે તેવા રહ્યા, અખા સંત પારંગત થયા.

વાત અલૌકિક અનુભવ તણી, પ્રપંચ પારે રહેણ આપણી;

પંખી ઓછાયો પડિયો જાળ, પણ પોતે ઊડે અલગ નિરાળ;

અખા જ્ઞાનીની એવી કળા, વર્ત્યા જાય તે ઉપરછલા.

ઉપરછલો મારગ લે અખા, નહિ કો સાથી, નહિ કો સખા,

ધણી થયામાં સઘળો ધંધ, જેમ રૂપ નહિ દેખે અંધ;

ગગનગામીને નહિ અટકાવ, ભૂવર્તીને બહુ ભેદભાવ.

khatpatne khatpatva de