સ્વાદને વશ સહુ સંસાર રે

સ્વાદને વશ સહુ સંસાર રે, કોણ ગ્રહી ત્યાગી નરનાર?

સ્વાદે છળ્યા શૂંગીઋષિ, પ્રેમદાને પેર ન પૂછી;

આવ્યા અયેધ્યામાં એ વાર રે, કોણ ગ્રહી ત્યાગી નરનાર?

વિષય-વશ રાજ–રાણી, પીએ મદિરાનાં પાણી;

વંઠને નાવે કાંઈ વિચાર રે, કોણ ગ્રહી ત્યાગી નરનાર?

સ્વાદી નર નીચનું ખાયે, ચેરી જારી કરવા ચહાયે;

વળી જેને વહેલો નહીં વહેવાર રે, કોણ ગ્રહી ત્યાગી નરનાર?

સ્વાદી કરે દલથી દગો, ન ગણે સજ્જન સગો;

એનાં તો પાપને ના’વે પાર રે, કોણ ગ્રહી ત્યાગી નરનાર?

કરો નહીં મતિ એ કામે, ગાયું એમ ‘ગણપતરામે’;

સાચો છે હરિભજનમાં સાર રે, કોણ ગ્રહી ત્યાગી નરનાર?

svad ne vash sahu sansar re