સુંદર નાથ રે સોહામણો

સુંદર નાથ રે સોહામણો, રાણી રૂકમિણીજીનો લાલજી;

વ્રજમંડળનો રાજીયો, પા વ્રજજુવતીનો વહાલોજી.

શ્રીગોકુલનાથને નીરખતાં, નયણાં તે તૃપ્ત ન થાયજી;

નીરખતાં પાછાં ફરે નહીં, ચરણકમલે લોભાયજી.

મકરંદે મોહ્યા મધુકર નયણાં એમ અપારજી;

વહાલાજીનું વદન અવિલોકતાં, એ સુખનો કેમે ન આવે પારજી.

બેઠક માંહે ઓછારિયાં, નીમો સોહે અતિ લાલજી;

હસી હસી પૂછે વાતડી, મધુરે તે વચન રસાલજી.

કેશર તિલક સોહામણું, ઉર પર લટકે ગુંજાહારજી;

વૈષ્ણવ સર્વે વીંટી રહ્યાં શોભા તણો નહીં પારજી.

સેવક સહિત બિરાજજો, શ્રીગોકુલ નિત્ય વિહારજી;

રૂપાંબાઈ ચરણે રહ્યાં, વહાલો છે પરમ ઉદારજી.

Sundar nath re sohamno