સુણ મૂઢ મતિ વિષય સુખનું મિથ્યાપણું

સુણ મૂઢ મતિ, શા માટે મૂંઝાય વિષય સુખમાહીં;

સુખ લેશ નથી, અંત સમે સરવે છે દુઃખદાઈ.

તું દેખ વિચારી એ ક્યાંથી થયું, વળી વણસે ત્યારે ક્યાં જ ગયું;

જો કોણની પાસ અખંડ રહ્યું. – સુણ૦

જેમ મરુસ્થલમાં સરિતા દરશે, જેમ દરપણમાં પ્રતિબિંબ દીસે,

નથી વાસ્તવ પણ તુજને ભાસે. – સુણ૦

જેમ મર્કટ ગુંજ વીણી લાવે, કરી પુંજ ફૂંકથી સળગાવે;

૫ણ ટાઢ રતીભર નવ જાયે. – સુણ૦

સુખ સત્ય ઈચ્છતો હો જ્યારે, ગુરુ ચરણની રજ મસ્તક ધારે;

કહે ‘ડોસો’ વિશ્વપતિ તારે. – સુણ૦

Sun Mudh Mati Vishay Sukhnu Mithyapanu