સખી પડવે તે પંથે ચાલ્યા રે,

મહા વનના તે મારગ ઝાલ્યા રે;

સાથે સીતા ને લછમન બાલા,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી બીજે મઢીમાં બિરાજે રે,

રૂડી નદીઓ તણાં નીર ગાજે રે;

રામ મેલી ગયા રૂડું રાજે,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી ત્રીજે તે વન કેરી ઝાડી રે,

વનફળ મંગાવે છે દહાડી રે;

સારી શોભે સીતાજીની વાડી,

રઘુપરિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી ચોથે કેવડિયો મહેકે રે,

ફાલ્યોફૂલ્યો તે મોગરો મહેકે રે;

લીલી લતાઓ વન તણી લહેકે,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી પાંચમે પોપટ પાળ્યો રે,

પાંખ લીલી ને કાંઠલો કાળો રે;

મુખે રામ ભણંતો ભાળ્યો,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી છઠે છેતરવા આવ્યો રે,

કૂડો કપટી રાવણ સાથ લાવ્યો રે;

સુવર્ણમુખનો મૃગ બનાવ્યો,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી સાતમે શ્રીહરિ સમર્યા રે,

વાડી ભેળી ઉરડ્યા ભમરા રે;

ડંખ સહિત તાણ્યા છે ડમરા,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી આઠમે રામે નિહાળ્યો રે,

ધનુષ ધારીને મૃગલો માર્યો રે;

મૃગ મરતાં એમ નામ પોકાર્યો,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી નોમે તે નાખ્યું તીર રે,

જઈ વાગ્યું મૃગને શિર રે;

ધાજો ધાજો લક્ષ્મણ વીર,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી દશમે સીતા કહે લક્ષ્મણને રે,

બેલી વીરો બોલાવે છે તમને રે;

આડી આણ દીધી છે અમને,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી એકાદશી અપવાસી રે,

લંપટ લેવાનો લાગ તપાસી રે;

રાવણ સીતાને લઈ ગયો નાસી,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી બારસે હનુમાન બળિયો રે,

ઠેકી સમુદ્ર પાર નીકળિયો રે;

જઈ જોગમાયાને મળિયો,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી તેરસે ત્રંબાળુ ગાજે રે,

હાક હનુમાન કેરી વાગે રે;

લાય લંકા તે ગઢમાં લાગે,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી ચૌદશે ચિત્ત વિચારી રે,

ફોજ વાંદરાની રચી સારી રે;

રામે રાવણને નાખ્યો મારી,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી પૂનમે પ્રભુજી આવ્યા રે,

થાળ ભરી મોતીડે વધાવ્યા રે;

માતા કૌશલ્યાને મન ભાવ્યા,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.

સખી પંદરે તિથિ થઈ પૂરી રે,

એમાં એકે નથી અધૂરી રે;

‘આત્મારામ’ની વાણી મધુરી,

રઘુપતિ રામ રૂદયામાં રહેજો રે.