રામને વિસારીને તેં શું કીધું જી?

રામને વિસારીને તેં શું કીધું જી? કંચન મેલી કથીર લીધું!

હેતે હરિનું નામ ન લીધું, અમૃત મેલીને વિખ પીધું.

આવ્યો અવસર તેં એળે ખોયો, મૂરખ માનવી માયામાં મોહ્યો;

જનમ પદારથ તેં કાંઈ ન જોયો, આંબો ઉખેળી બાવળ બોયો. રામને૦

ભવસાગરમાં તું ભટકાણો, ઓરો આવે તો મોંઘો મૂલ;

કામ-ક્રોધની વચ્ચે ડૂલ્યો, ભાવ ભજન ને ભક્તિ ભૂલ્યો. રામને૦

ડહાપણમા તું તે ડોળાણો, આશા મેલીને અથડાણો;

જેમ વીંટાણો વાણો–તાણો, એમ સંસારિયામાં પરોવાણો. રામને૦

કહે ‘હરિદાસ’ તમે ભજો ટાણે, આવે ન અવસર ખર્ચે નાણે;

હૃદયે વિચારી જે નર જાણે, પ્રેમ તણો રસ તે પરમાણે. રામને૦

Ramne visarine te shu kidhu ji