રામબાણ વાગ્યાં હોય તે જાણે

રામબાણ વાગ્યાં હોય તે જાણે ! પ્રભુનાં બાણ વાગ્યાં હોય તે જાણે;

ઓલ્યા મૂરખ મનમાં શું આણે ? રામબાણ વાગ્યાં હોય તે જાણે.

ધ્રુવને લાગ્યાં, પ્રહ્લાદને લાગ્યાં, તે ઠરીને બેઠા રે ઠેકાણે;

ગર્ભવાસમાં શુકદેવજીને લાગ્યાં, એ તો વેદ-વચન પ્રમાણે. રામબાણ૦

મોરધ્વજ રાજાનું મન હરી લેવા હરિ આવ્યા જે ટાણે;

લઈ કરવત મસ્તક પર મેલ્યું, પત્ની-પુત્ર બેઈ તાણે. રામબાણ૦

મીરાંબાઈ ઉપર ક્રોધ કરીને, રાણોજી ખડગ જ તાણે;

વિષના પ્યાલા ગિરધરલાલે આરોગ્યા એ તો અમૃતને ઠેકાણે. રામબાણ૦

નરસિંહ મહેતાની હૂંડી સ્વીકારી, ખેપ ભરી ખરે ટાણે;

આગળ સંત અનેક ઓધાર્યા, એવું ‘ધનો ભગત’ ઉર આણે. રામબાણ૦

Ramban vagya hoy te jane