રામ તો રમે રે

રામ તો રમે રે

રામ તો રમે રે, મારે રામૈયો રમે !

નિત્ય નીરખે નેણુંમાં મારો રામ તો રમે ! નિત્ય૦

મીઠા મે’રામણનો મરમ ન જાણ્યો મૂરખે;

ભવ રે સાગરમાં તું તો ભૂલ્યો રે ભમે. નિત્ય૦

દાસપણાની જેને દલ પત ના'વી રે;

ખોટા ચલણનાં મૂરખો ખૂંદણાં ખમે ! નિત્ય૦

કૂડ-કપટની જેણે કિરિયાઓ સાધી રે;

દુગ્ધાનાં માર્યાં એ તો દેહને દમે. નિત્ય૦

વિધવિધ પેરે તમે જુઓને વિચારી રે;

સાહેબમાં શમે રે તેને ભૂપ તો નમે ! નિત્ય૦

‘દાસ પીતાંબર’ સદ્ગુરુજીને વચને રે;

ખબરું લેજો રે, વહાલા ! સમે' ને સમે'. નિત્ય૦

Ram to rame re