પ્રભાત જાણી પંખીડાં રે ઊડ્યાં

પ્રભાત જાણી પંખીડાં રે ઊડ્યાં, કાક કરે ત્યાં કાકા રે;

૫પૈયા તો પિયુ પિયુ ઝંખે, શૂડા કૌ કૌ કરે વડ શાખા રે. - પ્રભાત૦

મોર ટૌકાર કળા કરે સુંદર, આંસુ વહે ઢેલ વીણે રે;

પલાશ પર રૂડા પોપટ બોલે, કોયલડી ટઉકે સ્વર ઝીણે રે. – પ્રભાત૦

ચકચક કરતી ચકલિયું આવે, જાણે વિયેાગ તો ભાગે રે;

ખુશ ખુશ ખુશ ખિસકેલી કહે છે, રાધાને રૂડું ન લાગે રે. - પ્રભાત૦

વાછરુ ભાં ભાં શબ્દ જ ભણતાં, ગયો બાં બાં શબ્દ બોલે રે;

શીતળ મંદ પવન સુવાસિત, વામાવસ્ત્ર ઉરાડી ડેલે રે. – પ્રભાત૦

તે ટાણે તો જાગિયા અક્રૂર, જાણે ભઈ ગયો ભોર રે;

‘નરસૈયા’ના સ્વામી વિણ ન જાણે, કે’છે ગોપીઓનો શોર રે. - પ્રભાત૦

Prabhat jani pankhida re udya