પોપટ પિંજર નહિ તારું

પોપટ પિંજર નહિ તારુ, અંતે ઊડી જાવું પરબારું.

છે પરનો પણ પરિચયથી તું, માની બેઠો શું મારું?

તું ક્યાનો? આ પિંજર ક્યાનું? સમજે તો બહુ સારું. પો૦

મનુષ્યદેહ છે મહાદુર્ગંધી, નર્ક સમાન નઠારું;

તેને તું કંચનમય માને, આવડું શું અંધારું? પો૦

બીજું જોયા જેવું આ, પણ નામ છે કેવળ ન્યારું;

સર્વ પ્રકારે સાચવતો તું, અંતે છે પડનારું. પો૦

સાર અસાર વિચાર કરે, તો છે ભવસાગરનું બારું;

‘કેશવ’ હરિ કારીગર તેને, વીસરું નહિ, સંભારું. પો૦

Popat pinjar nahi taru