પારકી હૂંશે મહતા કરે પ્રાણિયા

પારકી હૂંશે (૧) મહતા કરે પ્રાણિયા, પુણ્ય પાખી સર્વ વાત ખોટી;

કે તેં તો કર્ષણ કોદરા વાવિયા, ક્યાંથી જમે તું તો દાળ રોટી ! - પા૦

કે તેં તો દાન કદી આપ્યું અજા તણું (૨), ક્યાંથી દૂહે તું તો ઘેર ઝોટી (૩) !

કે તેં તો કથિર સોનારને આપિયું, ક્યાંથી પેહેરે તું તો કનકટોટી (૪) ! - પા૦

પુણ્યથી સિદ્ધિ છે, પુણ્યથી સિદ્ધિ છે, પુણ્યથી પેહેરશે ડગલો ડોટી (૫);

ભણે ‘નરસૈયો’ તું, પુણ્ય કર પ્રાણિયા, પુણ્યથી પામશે પદવી મોટી. - પા૦

Parki hunshe mahata kare praniya