મને મારી વ્હાલે નેણકટારી રે

મને મારી વ્હાલે નેણકટારી રે, સજની હું તો નહીં જીવું,

મારે ઘાવ લાગ્યો અતિ ભારી રે,

દરદે પાણી હું નહીં પીઉં. મને૦

એક કટારી બીજી મારી છે ભાલે,

હાં રે ચકચૂર કીધી છે નંદલાલે રે. સજની૦

પ્રેમકટારી મારા અંગમાં રે વાગી,

હાં રે મેં તો જીવત આશા ત્યાગી રે. સજની૦

વેંધી વાલેજી આંખડલીની અણીએ,

હાં રે હવે રાતદિવસ કણકણીએ રે. સજની૦

‘પ્રેમાનંદ’ને વ્હાલે હસીને રે હરીએ,

હાં રે કરી ઘાયલ બજાડી બંસી ઘેરી રે. સજની૦

Mane mari vhale nenkaari re