માન માન અભિમાન તજી મન

માન માન અભિમાન તજી મન, ભજ વિશ્વંભરરાયા રે.

જો જુગકારન અધમઉદ્ધારન, તારનતરન કહાયા રે;

સો સુખસાગર નટવર નાગર, ક્યા ન તુજે મન ભાયા રે? માન૦

પાપી પ્રપંચી સતત પાખંડી, રંડીરંગ લગાયા રે;

કામ દામ મેં મસ્ત હી બનકે, હરામ મુખ સોં ખાયા રે. માન૦

ફેલી ફિતૂરી ફરેબી બનકે, ફોગટ ફંદ ફસાયા રે;

ફટ ફટ ફટ ખરવત નર તો કો, લાજ હૃદય નહિ લાયા રે. માન૦

સમજ સમજ શઠ સાન કરન મેં, મુદિત મન સો ગાયા રે;

‘ગૌરી’ સતપદ-પંકજરજ શિરધર, તો ધન્ય હૈ તવ જાયા રે. માન૦

Man man abhiman taji man