કુહાડે કાપડ ધૂવે કુશળ ક્યાંથી હોયે

કુહાડે કાપડ ધૂવે કુશળ ક્યાંથી હોયે રામ;

અધર્મ કેરા ચાલનારા ઓધર્યા ન કોઈ રામ.

ઊગિયા સૂરજ ભાણ, નવે ખંડમાં હુવા જાણ;

ગતને ગંગા મળી ને, નિત્ય કરે પરણામ રામ. - કુહાડે૦

ગાયું હંદા ગાળા છૂટા, વેદિયા વાંચે છે વેદ;

વેદિયા તો ભૂલા વેદ, ભેદિયા પાખંડ રામ – કુહાડે૦

દિયે છે કોડીનું દાન, લેખે છે મેરુ સમાન;

ઊંચાપેં ઊચેરું જુવે, હજી કેમ નાવ્યાં વિમાન રામ. – કુહાડે૦

વખાણે પોતાનું આપ, સાધુ સંતને દે સંતાપ;

પુન્ય તો પરગા ચાલે, ગુપ્ત ચાલે પાપ રામ – કુહાડે૦

મુખેથી મીઠેરું બોલે, વાતડિયે બ્રહ્માંડ ડોલે;

સુડલે સારંગપાણિ, પાંજરે બોલે રામ – કુહાડે૦

માથાનો મોટેરો કોસ, કરમ માથે શ્યાનો રોષ;

બોલિયા ‘ઈશ્વર બારોટ’, જમને શો દેવો દોષ. – કુહાડે૦

Kuhade kapad dhue kushal kyathi hoy