ક્રોધે તો કીધો કાળો કેર રે

ક્રોધે તો કીધો કાળો કેર રે, વહાલામાં વધાર્યું વેર.

ક્રોધ ચંડાળ કેવો, અડે અભડાય એવો;

પાપીની કોઈ પ્રીછે નહીં પેર રે, વહાલામાં વધાર્યું વેર.

વિશ્વામિત્ર ઋષિ વારુ, કર્યું તપ સૌથી સારું;

માર્યા સો બ્રાહ્મણ ના’વી મહેર રે, વહાલામાં વધાર્યું વેર.

ક્રોધ દુર્વાસાએ કીધો, દયાળુને શાપ દીધો;

ગયા’તા અંબરીષને ઘેર રે, વહાલામાં વધાર્યું વેર.

પ્રગટ્યા સ્થંભમાં પોતે, વહારે ચઢ્યા જીવન જોતે;

કર્યો જ્યારે હિરણ્યાકશ્યપે કેર રે, વહાલામાં વધાર્યું વેર.

ધારે જાવું અક્ષરધામે, ગાયું એમ ‘ગણપતરામે’;

મોહનજી મનનાં લાવે મહેર રે, વહાલામાં વધાર્યું વેર.

Krodhe to kidho kalo ker re