જોનિં યોગમાયા ગરબુ રમિ, તે તું કરતી અત્ય કલોલ;

ત્યાં કુંકુમ કેસર કસ્તૂરી વલી રંગ તણા બહુ રોલ.

જોનિં યોગમાયા૦

પારજાતનાં પુષ્પ ઘણાં ત્યાંહાં સૂકડિ અગર અબીર;

વલી ગાંન ગાવિ ગોવિંદ તણાં, ત્યાંહાં ગાજિ સબદ ગંભીર.

જોનિં યોગમાયા૦

ત્યાંહાં અઠોતર સુ વારાહી મલી રંગભરિ ખેલી રાસ;

ત્યાંહાં છપન કોડિ મલી, ચામુંડા જાંણે સૂર્ય કોટિ પ્રકાસ.

જોનિં યોગમાયા૦

ન્યાંહાં નવ કોટિ મલી કાલિકા, તે મહામોટી મહામાય;

ન્યાં બ્રહ્માણી ઇંદ્રાણી આવ્યાં રૂદ્રાંણી ગુણ ગાય.

જોનિં યોગમાયા૦

પંચરંગ પટુલાં પિહિરણિ ચરણા ચોલી ચીર;

ત્યાંહાં શ્વેત પીત નિ રાતડાં, વલી ભાતિ ભાતિનાં હીર,

જોનિં યોગમાયા૦

ત્યાંહાં વિંછીયડા વાજિં ઘણા વલી ઝાંઝરનું ઝમકાર;

ત્યાંહાં ધમધમ વાજિ ધૂંધરડી તેહનિ મુગતાફલના હાર.

જોનિં યોગમાયા૦

તેહની ચુહુ કંકણ મુદ્રિકા વલી સીસરાષડી કુલ;

તેહની નીલવટિ શોભિ ચાંદલુ, ઝાલિ તણું નહિ મૂલ.

જોનિં યોગમાયા૦

ત્રણ્યિ ભુવન માંહિ રમિ, તે ગાજી રહ્યું બ્રહ્માંડ;

તેણિ સાત દીપ સોભી રહ્યા, વલી સોભી રહ્યા નવખંડ.

જોનિં યોગમાયા૦

નવ દાઢા નવ રાત્ય રમ્યાં, તેણિ હઇડિ હરષ ન માય;

પછિ પોતાની આશ્રમ્ય ગયાં, તેહના ‘ભાણદાસ’ ગુણ ગાય.

જોનિં યોગમાયા૦