જોબન સસલો જશ શ્વાને જો ઘેરિયો

જોબન સસલો જશ શ્વાને જો ઘેરિયો,

(તોય) સાધન કરવા મન ના માને મૂઢ જો?

કાલ આહિર તે પૂંઠે આવે મલપતો,

જમડા ભમરા વૈરી તારા પ્રૌઢ જો. જોબન૦

આવી પહોંચે અચેત લાગે ચેતવા,

દવ લાગ્યો તવ કૂપ જ ખણવા જાય જો;

ચોરો ચોરી ધન સઘળું લઈ ગયા,

જાગીને ૫છી દીપ કરે શું થાય જો. જોબન૦

પહેલી પાળ ન બાંધી પચ્છમ બુદ્ધિએ,

અવસર ચૂકે હાથ ઘસે શું થાય જો?

ઝાંઝવે તરસ ન છીપે બેઠે આશથી,

ઉશનાં મોતી કામ ન આવે કાંય જો. જોબન૦

ત્રિવિધ તા૫ ને લક્ષ ચોરાશી ૫રજલે,

હરિ ભજ્યા વિણ જાય ન દારુણ રોગ જો;

કૃષ્ણજી કેવળ રામને ભજિયે ભાવ-શું,

ફરી ન આવે મનસા દેહી જોગ જો. જોબન૦

Joban sasla jash shvane jo gheriyo