ઝુલડી ક્યાંય વિસારી

ઝુલડી ક્યાંય વિસારી

ઝુલડી ક્યાંય વિસારી, ઝુલડી ક્યાંય વિસારી ?

તમે કહો રઘુબા રામા, છો સંત તણા સુખધામા.

જુગતે પેરાવી ઝુલડી, મૈયા ગઈ નિજ ધામ;

અનુચર એક ઉનાતો આવ્યો, ઝુલડી શોધે રામ.

આગળ પાછળ હીરા જડિયા વચ્ચે માણેક મોતી;

કરમાં લીધો દીવડો ને હીંડે કૌશલ્યા જોતી.

સોના કેરી સોય મંગાવું, રૂપા કેરા ધાગા;

એ ઝુલડી શીવવાને નવલખ દરજી લાગ્યા.

સમજાવ્યો સમજે નહિ શામો, કહ્યું ન માને કાલો;

રોઈ રોઈને જુલમ કરે, કોઈને જડી જ હોય તો આલો.

રોતા રહીને કહે રાઘવજી, જોડીને બે હાથ;

રાજહંસને મ્હેં હોરાડી, ઊડી ગયો આકાશ.

ગિરિ ગહ્વર ગુફાઓ જોઈ, જોયાં ઝાડેઝાડ;

વશિષ્ટનો શિષ્ય લાવ્યો ઝુલડી, રામે છોડી રાડ.

મુખડું જોઈને માતા કહે છે, અકળિત આ કુમાર;

ભાલણપ્રભુ રઘુનાથ મારો મુક્તિનો દાતાર.

Jhuladi kyay visari