ગોરે ગોરે મુખ કો ગુમાન છોડ

ગોરે ગોરે મુખ કો ગુમાન છોડ બાવરે...

જોબન કો લાલ રંગ, રૂપ માન હે પતંગ;

કાળ કરે ભંગ સંગ, કોહુ નહીં આયગે...

ગોરે...

ધુંવાં જેસી કાયા તેરી, જાતહું ન લાગે દેરી;

રોગ લેવે ઘેરી, પ્રાણ પલમેં ઊડ જાયગે...

ગોરે...

અમૂલ મિલ્યો રતન, વિના હરકિ ભજન;

ગુમાયો જો કર સે તો, ફેર કહાં પાયગે...

ગોરે...

કહે સુણી તાનસેન, સુનો રે શાહ દિલ્હીપતિ;

બાંધી મૂઠી આયો જીવ, પસારી હાથ જાયગે..…

ગોરે...

Gore gore mukh ko guman chhod