આયુષ્ય ઓછું આશા નવ લાંબી આદરો રે

આયુષ્ય એાછું આશા નવ લાંબી આદરો રે.

ઝાપટથી દીપક ઠરી જાશે, જનમ્યું તે સરવે મરી જાશે;

થનાર વસ્તુ થાશે, એ ઉરમાં ધરો રે. આયુષ્ય૦

વીજળીનું જેવું અજવાળું, ભવનું સુખડું એવું ભાળ્યું;

રાખી નેમ રૂપાળું, વિઠ્ઠલને વરો રે. આયુષ્ય૦

પડવાનું છે તનડું પળમાં, જેવો ૫રપોટે છે જળમાં;

શીદ ફરો છો છળમાં? તેથી નહિ તરો રે. આયુષ્ય૦

સમજી લ્યો વાદળની છાયા, મિથ્યા જુગની એવી માયા;

કામ ન આવે કાયા, કૃત્ય સારાં કરો રે. આયુષ્ય૦

સમરી લ્યો ‘ગણપત’નો સ્વામી, પૂરણ પદને લ્યો પામી;

બળિયો છે બહુનામી, એનો આશરો રે. આયુષ્ય૦

Aayushy ochu aasha nav lambi aadaro re